ΙΔ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΑΥΓΟΥΛΕΑ ΛΙΝΑΡΔΑΤΟΥ

2o Δ.Σ.ΑΓ.Ι.ΡΕΝΤΗ «ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΚΗΣ»

3ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

10ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

6ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΙΓΑΛΕΩ

1ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

5ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

ΛΕΟΝΤΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΗΣΙΩΝ

2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΟΛΑΡΓΟΥ

4ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΛΥΒΙΩΝ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΕΛΕ (ΡΕΘΥΜΝΟ)

1/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΟΥΡΓΑΡΕΛΙΟΥ ΑΡΤΑΣ

7ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Ν.ΙΩΝΙΑΣ - ΜΕΛΙΣΣΙΑΤΙΚΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΞΗΡΟΛΙΜΝΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

ΚΣΤ΄ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΡΙΧΕΡΟΥΣΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

Ιφιγένεια  Μαστρογιάννη, Κώστας Πούλος

Δήμητρα Π. Πυργελή, Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, Εύη Τσιτιρίδου, Έλενα Αρτζανίδου, Μαργαρίτα Μυλωνάκη, Θωμάς Κοροβίνης

​​Το πρόγραμμα ΜΙΚΡΑ ΜΟΛΥΒΙΑ (www.mikramolivia.com)  έχει πλέον μια δεκαετία ζωής. Η ιδέα για τη δημιουργία του γεννήθηκε από παιδιά του Δημοτικού με αγάπη για τη λογοτεχνία, που δέχτηκαν να αφιερώσουν λίγο χρόνο από την ξεκούραση και τη μελέτη τους για να γίνουν… συγγραφείς.

 

Θυμάμαι οι πρώτες ομάδες «Μικρών Μολυβιών» έμεναν στο σχολείο μετά το τέλος των μαθημάτων προκειμένου να συνεργαστούν, να ανταλλάξουν απόψεις, να διαφωνήσουν, να δημιουργήσουν. Πήραν το όνομα ΜΙΚΡΑ ΜΟΛΥΒΙΑ –όπως χαρακτηριστικά έλεγαν– όχι γιατί ήταν μολύβια μικρά σε ηλικία αλλά μολύβια που έχουν γράψει πολύ και γι’ αυτό έχουν… μικρύνει. 

 

Καθώς περνούσαν τα χρόνια η προσπάθεια αυτή οργανώθηκε καλύτερα και... άνοιξε τα φτερά της, με αποτέλεσμα αρκετά βιβλία μας να εκδοθούν από τα Ελληνικά Γράμματα και τις εκδόσεις ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη κάθε φορά που τα παιδιά έπαιρναν στα χέρια τους το βιβλίο τους και καμάρωναν  γι’ αυτό.   Στιχομυθίες όπως: «Διαβάζεις λογοτεχνικά βιβλία;» «Μόνο διαβάζω; Εγώ έχω γράψει κιόλας!» ή «Σε κάποια σχολεία, τα παιδιά σκίζουν τα βιβλία τους. Εμείς δε σκίζουμε βιβλία, εμείς γράφουμε βιβλία…» με έκαναν να συνειδητοποιήσω πόσο σημαντική ήταν αυτή η προσπάθεια.

 

 Οι συγγραφικές ομάδες δεν αποτελούνταν ποτέ μόνο από μαθητές «με ταλέντο» στο γραπτό λόγο. Κάποιοι μάλιστα δεν έγραφαν καθόλου καλά όμως ο ρόλος τους στην ομάδα ήταν καταλυτικός. Συχνά ήταν αυτοί που έδιναν μια καλή ιδέα, αξιολογούσαν καλύτερα τις ιδέες των άλλων, βοηθούσαν να υπάρχει καλό κλίμα στην ομάδα. Αυτό άλλωστε είναι και το «μότο» των «Μικρών Μολυβιών»: με κέφι και έμπνευση. 

 

Το να γράψει κανείς ένα βιβλίο είναι έργο σημαντικό. Το να γράψει ένα παιδί ένα βιβλίο είναι έργο δύσκολο. Το να συνεργαστούν εκατοντάδες παιδιά για να γράψουν ένα βιβλίο είναι κάτι… μαγικό.    Πιστεύω πως δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να κάνεις τα παιδιά να αγαπήσουν τα βιβλία από το να τους δώσεις την ευκαιρία να δημιουργήσουν το δικό τους.

 

Οι «Βιβλιοδεσμοί»  αποτελούν την εξέλιξη του παραπάνω  προγράμματος.  Στόχος τους είναι η δημιουργία ενός ευρύτερου εθελοντικού σχολικού δικτύου με κοινές δράσεις πέραν αυτής της κοινής έκδοσης ενός λογοτεχνικού βιβλίου. 

 

 

Γ. Ζαχαρόπουλος

Εκπαιδευτικός-Συγγραφέας

(Ιδρυτής - Γενικός συντονιστής των προγραμμάτων "Μικρά Μολύβια" και "Βιβλιοδεσμοί")

 

53 σχολεία

90 εκπαιδευτικοί

1500 μαθητές και μαθήτριες

 

Δήλωση συμμετοχής

Σχολεία που συμμετέχουν στο πρόγραμμα (2015 - 2016) 

  • ΙΔ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΑΥΓΟΥΛΕΑ ΛΙΝΑΡΔΑΤΟΥ (1ο  και  2ο Δ.Σ)

  • 2o Δ.Σ.ΑΓ.Ι.ΡΕΝΤΗ «ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΚΗΣ»

  • 3ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

  • 10ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

  • 6ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΙΓΑΛΕΩ

  • 1ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

  • 5ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

  • ΛΕΟΝΤΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΗΣΙΩΝ

  • 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΟΛΑΡΓΟΥ

  • 4ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΛΥΒΙΩΝ

  • ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΕΛΕ (ΡΕΘΥΜΝΟ)

  • 1/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΟΥΡΓΑΡΕΛΙΟΥ ΑΡΤΑΣ

  • 7ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Ν.ΙΩΝΙΑΣ - ΜΕΛΙΣΣΙΑΤΙΚΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

  • ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΞΗΡΟΛΙΜΝΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

  • ΚΣΤ΄ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΡΙΧΕΡΟΥΣΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

 

Συγγραφείς

Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Η Ιφιγένεια Μαστρογιάννη σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει δημοσιεύσει διηγήματα και άρθρα παιδαγωγικού περιεχομένου σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1997 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο Ιπεκτσί για την ποιητική συλλογή O ναός του Καλοκαιριού. Από τις εκδόσεις Καλέντη κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστόρημά της για εφήβους Τα παιδιά του τελευταίου θρανίου και Ο Πρίγκιπας με τα Κρίνα, καθώς και το βιβλίο της για παιδιά και μεγάλους Το Παραμύθι με τις Ξεχασμένες Λέξεις, το οποίο εντάχθηκε στη λίστα των White Ravens.

Κώστας Πούλος

Ο Κώστας Πούλος γεννήθηκε στον Ελικώνα της Βοιωτίας. Σπούδασε φιλολογία στα πανεπιστήμια Αθηνών, Würzburg και Μονάχου και υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός σε γυμνάσια και λύκεια, ημερήσια και εσπερινά, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει γράψει, μεταφράσει και διασκευάσει πλήθος βιβλίων για μεγάλους και κυρίως για παιδιά σε συνεργασία με πολλούς εκδοτικούς οίκους (Λιβάνης, Μπουκουμάνης, Το Ροδακιό, Παπαδόπουλος, Μεταίχμιο). Κυριότεροι τίτλοι παιδικών βιβλίων: Ο ήλιος στον κήπο, Μισό σοκολατάκι είναι σαν ένα ψέμα, Ένα παγωτό διαρκεί λίγο, Ο Νίκος και ο λύκος, Ο ζωγράφος Θεόφιλος, Μαρία Κάλλας, Σεχραζάτ κ.ά. Η παιδική σειρά βιβλίων «Τα Ελληνικά» (εκδ. Παπαδόπουλος) περιλαμβάνει κλασικά κείμενα της ελληνικής λογοτεχνίας από τον Όμηρο ως τις μέρες μας διασκευασμένα για παιδιά. Επίσης έχει ασχοληθεί με αναγνώσεις, επιμέλειες και κριτικές/παρουσιάσεις βιβλίων σε περιοδικά και εφημερίδες. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες και έχουν ανεβεί στο θέατρο. Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορούν ακόμα τα βιβλία του Σιγά τα αυγά, Παππού; καθώς και η σειρά Μυθολογικά παραμύθια.

 

Προτάσεις

Αξιολόγηση προτάσεων - Επιλογή βασικού θέματος

Διευρυμένη πρόταση 

Υπόθεση:

Σ’ ένα μικρό σχολείο της Αθήνας, μια παρέα παιδιών -πολύ διαφορετικά μεταξύ τους- θα έρθουν πιο κοντά με τη βοήθεια ενός ξεχασμένου ημερολογίου.

 

 

Πρόσωπα

Σοφία, Μαριάννα (Νέες μαθήτριες, καλομαθημένες. Συνήθισαν σε διαφορετικό τρόπο ζωής και όλα τους φαίνονται… παράξενα)

 

Σπύρος, Κωνσταντίνος, Άρης, Ελένη, Στέλλα, Φωτεινή (Οι «παλιοί» μαθητές. Αντιμετωπίζουν επιφυλακτικά τις νέες μαθήτριες)

 

Σαχίρ, Χαντ (Παιδιά προσφύγων. Ο Σαχίρ μένει σε μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη. Εκεί θα βρει το ημερολόγιο του παππού Βασίλη από το οποίο θα ξεκινήσουν όλα. Αργότερα ο Χαντ θα έχει ένα ατύχημα και θα χρειαστεί να εγχειριστεί. Όλοι μαζί θα βοηθήσουν να συγκεντρωθεί το αναγκαίο ποσό)

 

Παππούς Βασίλης (Έχει εξαφανιστεί τα τελευταία 10 χρόνια. Όπως θα αποδειχθεί αργότερα, είναι ο παππούς των νεοφερμένων κοριτσιών. Μέσα από τις ιστορίες που διηγείται στο ημερολόγιό του βοηθά τα παιδιά να γνωριστούν καλύτερα και να πραγματοποιήσουν κάποιες από τις επιθυμίες τις δικές του και τις δικές τους.)

 

Εισαγωγή

Ήταν μια ηλιόλουστη Αυγουστιάτικη Κυριακή. Ο Σπύρος,  ένα δωδεκάχρονο ψηλό, αδύνατο, μελαχρινό αγόρι, ζεσταινόταν τόσο πολύ που σκεφτόταν να τηλεφωνήσει στους φίλους του για να πάνε στην θάλασσα και να δροσιστούν. Ξαφνικά άκουσε πολύ θόρυβο και φασαρία από τον δρόμο.

Βγήκε γεμάτος περιέργεια στο μπαλκόνι να δει  τι συνέβαινε. Αντίκρισε ένα μεγάλο φορτηγό που έγραφε “μεταφορές – μετακομίσεις”. Απορημένος έψαχνε να δει τους νέους γείτονες. Το σπίτι αυτό ήταν αρκετό καιρό ξενοίκιαστο και δεν ήταν σίγουρος αν θα του άρεσε να έχει νέους γείτονες.

- Όχι!!!ακούστηκε μια γυναικεία ταραγμένη φωνή. Ήταν η εκνευρισμένη και λυπημένη μητέρα της Σοφίας και της Μαριάννας , η κυρία Χαρά,μία σαραντάχρονη γυναίκα με κοντά καστανά μαλλιά και στρογγυλό αναψοκοκκινισμένο πρόσωπο.

Εκείνη τη στιγμή έτρεξαν κοντά της δύο κορίτσια που έμοιαζαν σαν δύο σταγόνες νερό, ήταν ολόιδιες.

-Τι έγινε πολυαγαπημένη μου μανούλα; τη ρώτησε η Μαριάννα προσπαθώντας φανερά να την καλοπιάσει.

-Το αγαπημένο κινέζικο βάζο μουυυυυυυ!!!!!φώναξε με απόγνωση η κυρία Χαρά.

-Μην κάνεις έτσι, χάρη σου έκανε η Μαριάννα που έσπασε το βάζο. Αναρωτιέμαι γιατί κρατάς ακόμα αυτές της παλιατζούρες, είπε κοροϊδευτικά ο πατέρας τους,  Διονύσης, ένας συμπαθητικός, ώριμος κύριος λίγο εύσωμος με πρωτότυπο μουστάκι.

-Μην με πειράζεις άλλο και πήγαινε γρήγορα να μεταφέρεις τις κούτες! φώναξε η μητέρα βουρκωμένη.

Ο Σπύρος μάταια προσπαθούσε να ακούσει για ποιον λόγο μάλωναν. Αποφάσισε λοιπόν να ντυθεί και να πάει να γνωρίσει τους νέους γείτονες από κοντά. Κατεβαίνοντας αντίκρισε ένα χάος. Στον δρόμο υπήρχαν σκορπισμένες κούτες και έπιπλα.

Κατευθύνθηκε προς τα δυο κορίτσια αποφασισμένος να τις γνωρίσει. Εξάλλου φαινόντουσαν πολύ συμπαθητικές. Ψηλές, αδύνατες  με μακριά σγουρά καστανά μαλλιά, αλαβάστρινη επιδερμίδα και πολύ μοντέρνο ντύσιμο.  Καθώς τις κοίταζε σκεφτόταν ότι σίγουρα θα εντυπωσιάσουν τη μικρή τους κοινωνία….

Πλησιάζοντας, άκουγε τα κορίτσια να μαλώνουν για το ποια θα πάρει το μεγαλύτερο δωμάτιο.

-Εγώ είμαι η μεγαλύτερη και εγώ δικαιούμαι το μεγαλύτερο δωμάτιο!! είπε περήφανη η Μαριάννα .                        

-Ναι, αλλά ποια έσπασε το κινέζικο βάζο της μαμάς; Άλλωστε, μόνο ένα λεπτό διαφορά έχουμε!!!απάντησε ανακουφισμένη η Σοφία, αφού βρήκε μια δικαιολογία.

Ο Σπύρος τις πλησίασε αποφασιστικά και συστήθηκε.

 

Τα κορίτσια αρχικά δεν του έδωσαν σημασία και συνέχισαν τον καβγά τους. Όμως ο Σπύρος επέμενε και  είπε με πιο δυνατή φωνή,

-Γεια σας, καλώς ήρθατε, είμαι ο Σπύρος!

Τα κορίτσια επιτέλους σταμάτησαν να τσακώνονται και γύρισαν προς το μέρος του. Η Σοφία τον χαιρέτησε και του σύστησε τη δίδυμη αδερφή της τη Μαριάννα. Ο Σπύρος όλο περιέργεια άρχισε τις ερωτήσεις, από που έρχεστε, τι τάξη πάτε, σε ποιο σχολείο γραφτήκατε, ανάσα δεν έπαιρνε!

-Ερχόμαστε από την Πάρο. Ο πατέρας μας εργάζεται σε μια ναυτιλιακή εταιρία, πήρε προαγωγή και  μετατέθηκε στην Αθήνα. Πάμε ΣΤ δημοτικού και νομίζω θα πάμε στο 5ο  δημοτικό, είπε βιαστικά η Μαριάννα.

Τα μάτια του Σπύρου λαμπύρισαν από χαρά καθώς σκεφτόταν ότι θα ήταν συμμαθητές. Δεν έχασε καιρό λοιπόν και τους πρότεινε να πάνε μια βόλτα με τα ποδήλατα για να τους δείξει τη γειτονιά. Τα κορίτσια δέχτηκαν αμέσως, αφού θα ήταν μια καλή δικαιολογία για να αποφύγουν το θυμό της μητέρας τους.

-Μπαμπά πάμε μια μικρή βόλτα στη γειτονιά, φώναξαν χαρούμενες.

Πήγαν στο πάρκο,στο συντριβάνι και στη πλατεία που ήταν τόσο όμορφα! Η Σοφία με τον Σπύρο είχαν προχωρήσει αρκετά αλλά η Μαριάννα είχε μείνει πίσω.

-  Αουυ!αναστέναξε η Μαριάννα.

-  Είσαι καλά; ακούστηκε μια φωνή.

- Ναι, καλά είμαι αλλά έπεσα από το ποδήλατό μου, αποκρίθηκε  η Μαριάννα και την βοήθησε να σηκωθεί .

-  Με λένε Άρη, εσένα; τη ρώτησε.

-    Μαριάννα με λένε και σε ευχαριστώ πολύ που με βοήθησες!

-  Τι τάξη θα πας; ρώτησε με μεγάλη περιέργεια ο Άρης.

-  Έκτη και θα πάω στο πέμπτο δημοτικό σχολείο εσύ; αποκρίθηκε

-  Και εγώ σε αυτό θα πάω,οπότε τα λέμε στο σχολείο; απάντησε ο Άρης βιαστικά θέλοντας να τελειώσει γρήγορα την συζήτηση.

-Ναι,τα λέμε! Είπε χαρούμενη η Μαριάννα και συνέχισε την βόλτα με το ποδήλατό της.

Έκανε όσο πιο γρήγορα μπορούσε πετάλι,για να φτάσει τα υπόλοιπα παιδιά που είχαν προχωρήσει. Όταν τους εντόπισε τους είδε να κάθονται σε ένα παγκάκι

και να συνομιλούν με ένα κορίτσι και ένα αγόρι που πρώτη φόρα τα έβλεπε. Έτσι, πήγε γρήγορα να γνωρίσει τα δύο παιδιά.

-         Α,γεια σου Μαριάννα! της είπε με ενθουσιασμό ο Σπύρος.

- Γεια σου Σπύρο!Ποια είναι αυτά τα παιδιά;ρώτησε νιώθοντας ευχαριστημένη με τους νέους της φίλους.

-Η Ελένη και ο Κωνσταντίνος,είπε ο Σπύρος και τα δύο παιδιά δεν της έδωσαν σημασία.

- Εμ… γειά είπε η Μαριάννα διστακτικά, αλλά δεν πήρε απάντηση….. Μόλις έφυγε, ο Σπύρος έπιασε συζήτηση με τα δύο παιδιά.        

-Τι έγινε; Γιατί δεν της μιλήσατε καθόλου;!

-Δεν την συμπαθούμε… δεν μας φαίνεται καλή απάντησε η Ελένη διστακτικά.

-Ναι, δεν μας αρέσει! είπε και ξίνισε το πρόσωπό του ο Κωνσταντίνος.

-Παιδιά, είναι πολύ συμπαθητική! Είναι καινούργια και δεν έχει φίλους! αποκρίθηκε ο Σπύρος προσπαθώντας να τους αλλάξει γνώμη.

-Δεν μας αρέσει! Δεν είναι καλή

-Έχω αντίθετη άποψη! Απλά δεν την έχετε γνωριστεί! φώναξε θυμωμένα και έφυγε...

Την επόμενη ημέρα άρχιζε το σχολείο και όλα τα παιδιά ήταν ανυπόμονα για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Μόνο ένα παιδί δεν ανυπομονούσε για την αυριανή ημέρα, ο Σαχίρ. Ο Σαχίρ ήταν πρόσφυγας και οι γονείς του τον φυγάδευσαν στην  Ελλάδα για να σωθεί. Μέτα από πολλές ώρες περπάτημα βρέθηκε σε μια ερημική και παλιά αποθήκη και εκεί εγκαταστάθηκε. Αυτή η αποθήκη άνηκε στον παππού ενός νέου του συμμαθητή του Σπύρο. Ήταν μουχλιασμένη και βρόμικη, ενώ είχε πολλές παλιατζούρες, ξεθωριασμένα και σκισμένα ρούχα, σκονισμένα έπιπλα κι ξεπουπουλιασμένες πολυθρώνες. Την ίδια μέρα η μαμά του Σπύρου επισκέφθηκε την αποθήκη για να αφήσει κάποια παλιά αντικείμενα τους και μαζί με αυτά την περσινή τσάντα του Σπύρου. Στην αποθήκη γνώρισε τον Σαχίρ, ευτυχώς για εκείνον η κυρία Έφη -η μαμά του Σπύρου- δεν είχε κανένα πρόβλημα στο να μείνει εκεί. Επίσης  του χάρισε και την περσινή τσάντα του γιου της. Ο λόγος που δεν ήθελε να αρχίσει το σχολείο ήταν πως θα αντιμετώπιζαν τα παιδιά ένα προσφυγόπουλο . Μόλις είχε φύγει η κυρία Έφη ο  Σαχίρ έψαχνε  για παλιά υφάσματα, καθώς ήθελε να φτιάξει μια δικιά του καινούρια τσάντα. Σε μία παλιά, ξύλινη  ντουλάπα βρήκε πολλά ρούχα και ένιωσε την ανάγκη να παίξει με αυτά, αφού δεν είχε χαρεί τα παιδικά του χρόνια, επειδή στην χώρα του είχαν πόλεμο. Φόρεσε ένα μαύρο σακάκι και κόκκινα παπούτσια και έκανε ότι ήταν διάσημος. Καθώς έπαιζε έπεσε από την τσέπη του σακακιού ένα μικρό τετράδιο,  μάλλον ημερολόγιο…….












 

Συνάντηση συγγραφικών ομάδων: Παρασκευή 26/2/16

Συνάντηση συγγραφικών ομάδων
Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα Λιναρδάτου 26/2/16
Συνάντηση συγγραφικών ομάδων
Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα Λιναρδάτου 26/2/16
Συνάντηση συγγραφικών ομάδων
Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα Λιναρδάτου 26/2/16
Συνάντηση συγγραφικών ομάδων
Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα Λιναρδάτου 26/2/16
Συνάντηση συγγραφικών ομάδων
Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα Λιναρδάτου 26/2/16
Συνάντηση συγγραφικών ομάδων
Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα Λιναρδάτου 26/2/16
Συνάντηση συγγραφικών ομάδων
Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα Λιναρδάτου 26/2/16
Συνάντηση συγγραφικών ομάδων
Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα Λιναρδάτου 26/2/16
Συνάντηση συγγραφικών ομάδων
Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα Λιναρδάτου 26/2/16
Show More

Παρουσίαση του βιβλίου στον Ιανό 

Σάββατο 28 Μαΐου 2016
Φωτογραφίες από προηγούμενες παρουσιάσεις: 
ΙΑΝΟΣ
Παρουσίαση βιβλίου
ΙΑΝΟΣ
Παρουσίαση βιβλίου
ΙΑΝΟΣ
Παρουσίαση βιβλίου
ΙΑΝΟΣ
Παρουσίαση βιβλίου
ΙΑΝΟΣ
Παρουσίαση βιβλίου
ΙΑΝΟΣ
Παρουσίαση βιβλίου
ΙΑΝΟΣ
Παρουσίαση βιβλίου
ΙΑΝΟΣ
Παρουσίαση βιβλίου
ΙΑΝΟΣ
Παρουσίαση βιβλίου
Show More

Φιλανθρωπικό έργο

Ενίσχυση βιβλιοθηκών στα μονοθέσια σχολεία σε Αθαμάνιο και Βουργαρέλι 

Βιβλιοδεσμοί

Οι «Βιβλιοδεσμοί»  αποτελούν την εξέλιξη του παραπάνω  προγράμματος.  Στόχος τους είναι η δημιουργία ενός ευρύτερου εθελοντικού σχολικού δικτύου με κοινές δράσεις πέραν αυτής της κοινής έκδοσης ενός λογοτεχνικού βιβλίου. 

 

Η Ελλάδα που αγαπώ

Τσιτιρίδου Εύη,
Αρτζανίδου Έλενα, 
Μυλωνάκη Μαργαρίτα

Τσίτας Μάκης,

Ιντζέμπελης Ελπιδοφόρος,

Καριζώνη Κατερίνα,

Κουτσουμπέλη Χλόη,

Κοροβίνης Θωμάς,

Πυργελή Δήμητρα, 

Μαστρογιάννη Ιφιγένεια,

Δημόπουλος Χρήστος,

Χριστακόπουλος Δημήτρης,

Ματσούκα Βιβή,

Γραμμόζη - Σωπίκη Σοφία

 

 

 

Διαγωνισμός Μαθηματικών -Φυσικής "Κ. Καραθεοδωρή"

Διαγωνισμός "Μαθηματικών -Φυσικής" για μαθητές Στ' Δημοτικού.

 

Δημιουργία εφημερίδας από τα μέλη της συγγραφικής ομάδας

ΤΗΛΕΜΑΧΙΑΔΑ το νέο μας βιβλίο

07/06/2019

Έτοιμα τα νέα μας βιβλία!

22/05/2018

1/4
Please reload

με κέφι και έμπνευση...

Με την υποστήριξη των:

Οι ΒΙΒΛΙΟΔΕΣΜΟΙ στηρίζουν:

MIKPA MOΛYBIA

jozacharo@gmail.com